Copyright : Αρχιμ. Θωμάς Ανδρέου 29-12-2013. Από το Blogger.
RSS

‘’ Στην Θεοδόχο Μάνα ‘’

Ο Αύγουστος, είναι βασιλικός μήνας! Με αυτόν ολοκληρώνεται το εκκλησιαστικό έτος. Το πόσο άρρηκτα λοιπόν είναι συνδεδεμένη η ζωή μας με το πρόσωπο της μεγάλης Μάνας που γιορτάζει μέσα στο μήνα αυτόν, φαίνεται και από το εξής γεγονός. Με την Γέννηση της Παναγιάς αρχίζει το Εκκλησιαστικό έτος τον Σεπτέμβριο και με την Κοίμηση και της εις ουρανούς μετάσταση Της, τελειώνει τον Αύγουστο.

Το θαύμα...

Στ' Άγιον Όρος , υπάρχει το καστρομονάστηρο των Ιβήρων, που στέκει αρχοντικό δίπλα στη θάλασσα, θαρρείς περιμένοντας να ξεκουράσει κάθε ναυαγό της ζωής που θα φτάσει στην πύλη του. Αρχαίο μοναστήρι που το σκεπάζει η θαυματουργός Εικών της Κυράς Πορταίτισσας , που ταξίδεψε και βρέθηκε εκεί με θαυμαστό τρόπο, για να φυλά το Μοναστήρι Της με τους τόσους ανθρώπους να έχουν βρέξει με δάκρυα προσευχής τα πατώματα του. Τα μεγάλα τειχιά κρύβουν πίσω τους την θαυμαστή Εικόνα η οποία κρύβει πάνω Της, δεήσεις και ικεσίες αιώνων, από χείλη ευλαβικά που σιγοψιθύρισαν , μυστικές καρδιακές προσευχές, ίσα- ίσα να τις ακούει μόνον Εκείνη... 

‘’ Δεκαπενταυγουστιάτικος ψάλτης…. ‘’

Βρέθηκε να ξεκουράζεται σε κάποιο ήσυχο μέρος με λίγους κατοίκους ο ευλαβής Ιεροψάλτης ,μαζί με την οικογένεια του. Έτυχε , εκείνο το χρόνο για πρώτη φορά να ζητήσει και να λάβει την απαιτούμενη άδεια από τον Προϊστάμενο του Ναού της μεγαλουπόλεως όπου διακονούσε , ώστε να λείψει στην ομολογουμένως δύσκολη εκείνη περίοδο του Δεκαπενταυγούστου. Είχε συμφωνήσει όμως να είναι ανήμερα της Παναγιάς , στην μεγάλη εορτή της Κοιμήσεως της Θεοτόκου ξανά στο αναλόγιο του Ναού , που εόρταζε μάλιστα την ημέρα εκείνη.

Κάτω από τον πλάτανο...

Κάθισα στην πλατεία της Ελευθερουπόλεως, για έναν σύντομο καφέ κάτω από τον ευσκιόφυλλο πλάτανο , αναζητώντας λίγες στιγμές δροσιάς μέσα στον καύσωνα του καλοκαιριού. Κρατώντας μια πρωινή εφημερίδα ανά χείρας, άρχισα να την ξεφυλλίζω νωχελικά χωρίς ιδιαίτερο ενδιαφέρον, μιας και ενημερώνομαι διαρκώς από το διαδίκτυο, με αποτέλεσμα να μου έχει λείψει μόνο η παραδοσιακή ανάγνωση της.

Στην Μεταμόρφωση του Σωτήρος Χριστού.

Στα μέσα περίπου της περιόδου του Δεκαπενταυγούστου, η Εκκλησία μας υπενθυμίζει το θαυμαστό γεγονός της Μεταμορφώσεως του Κυρίου μας.  Αν και χρονικά, δεν συμπίπτει με την περίοδο αυτή, μιας και το γεγονός συνέβει λίγο πριν από την Σταύρωση του Θεανθρώπου, ωστόσο η Εκκλησία, προτίμησε να θέσει αυτήν την εορτή μέσα στον Ιερό Μήνα της Παναγιάς, ώστε να τονίσει με τον τρόπο αυτό, πως η Θεοτόκος, είναι ο καθρέπτης μέσα από τον οποίον προβάλει η μορφή του Σωτήρος Χριστού. 

Παράκλησιν, εν ταις θλίψεσιν οίδα.....

Τις ημέρες αυτές του δεκαπενταυγούστου, οι Εκκλησιές μας, γεμίζουν από ανθρώπους κάθε ηλικίας που προσέρχονται ευλαβικά ώστε να ψάλλουν τους ωραίους ποιητικούς παρακλητικούς κανόνες, να θέσουν σαν ευωδιαστό λουλούδι το δάκρυ και την προσευχή τους, στην Εικόνα της Μεγάλης Κυράς. Ο δεκαπενταύγουστος στην Ελλάδα, είναι μια περίοδος που φέρνει τους ανθρώπους πιο κοντά στον ουρανό, μιας και ένα κομμάτι του ουρανού, το κατέκτησε το ανθρώπινο γένος, στο πρόσωπο της Παναγιάς! 

Μην φοβάστε, εγώ είμαι μαζί σας....

Κάποιο αγαπημένο πρόσωπο, θέλησε κάποτε να μου κάνει ένα δώρο. Και μου χάρισε μια αγιογραφημένη εικόνα που αναπαριστά τον Χριστό, περιπατούντα επί των κυμάτων της θαλάσσης, να απλώνει το θεϊκό Του χέρι και να βαστά τον Πέτρο που καταποντίζεται μέσα στα κύματα... Και αυτήν την εικόνα, την έθεσα σε περίοπτη θέση, ώστε να την βλέπω όταν καταποντίζομαι από τα κύματα της ζωής , ώστε να μην χάνω ούτε το θάρρος, αλλά περισσότερο ούτε την πίστη και να προχωρώ πάντα εμπρός!